bahavo

sft. Havosi yoqimli, musaffo; keng va ochiq.

Shoir bir nafas orom olmoq uchun toza, bahavo bir xonaga kirdi. — Oybek, Navoiy

Yoʻlkalari top-toza, bagʻri keng, bahavo bir xiyobon. — Saodat

Asrorqul choyxonani juda bahavo joyga qilgan edi. — A. Qahhor, Asarlar