badqovoq

sft. 1. Qovogʻi soliq, xoʻmraygan.

Badqovoq odam,

Kenja narigi stolda oʻtirgan badqovoq yigitga qaradi. — A. Qahhor, Sarob

Gitler ekan badqovoq, Odati xunuk, karquloq. — Boychechak

2. koʻchma Quyuq, haybatli (bulut haqida).

Tashqariga chiqib, koʻngli yanayam yorishib ketdi: badqovoq kulrang bulutlar uzoq-uzoqlarga chekingan. — A. Obidjon, Akang qaragʻay Gulmat