баджаҳл

сфт. 1. Аччиғи тез, жаҳли ёмон.

Баджаҳл одам,

Баджаҳл ва қаттиққўл Валихоннинг бу хушнудлигидан бек навкарлари енгил тортиб, зўрма-зўраки илжаярдилар. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Сажия баджаҳл, тили заҳар хотин, сал нарсага чақиб олади. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

2. кўчма Қудратли, кучли; ҳайбатли, даҳшатли.

Омочнинг тишини созлашни, сандонда темир парчинлашни, турли асбоб ясашни ўрганар, қур-қур темирни кемираётган, сеҳргар, баджаҳл оловга узоқ тикилиб ўй сурарди. — К. Яшин, Ҳамза

Қуюқ, баҳайбат, баджаҳл булутлардан йирик ёмғир томчилари савалаб турарди. — Ойбек, Қуёш қораймас