бадҳаво

сфт. 1. Ҳавоси бузуқ, ёқимсиз.

Бадҳаво жой.

2. Ўзини ўзгалардан юқори олувчи, димоғдор; такаббур.

Бадҳаво одам,

Фақир аҳлиға ниҳоятда тавозели Муқим, Не керак баъзи такаббур, бадҳаволарга салом! — Муқимий

1. hawası jaman

2. tákabbır, gerdiygen