бадгумон

сфт. Ҳар кимдан, ҳар бир нарсадан шубҳа, гумон қилувчи, ҳадикчи; рашкчи.

Бадгумон одам. Бадгумон бўлмоқ.

Бўстон хўжаси Маждиддинни биринчи кўрган ондаёқ ундан бадгумон бўлган эди. — Ойбек, Навоий

Не сабаб бўлади-ю, оқсоқолнинг кенжа қизи бир пой олтин ҳалқасини ёʻқотади. Мендан бадгумон бўлишди. — С. Кароматов, Сўнгги бархан