badgumon

sft. Har kimdan, har bir narsadan shubha, gumon qiluvchi, hadikchi; rashkchi.

Badgumon odam. Badgumon boʻlmoq.

Boʻston xoʻjasi Majdiddinni birinchi koʻrgan ondayoq undan badgumon boʻlgan edi. — Oybek, Navoiy

Ne sabab boʻladi-yu, oqsoqolning kenja qizi bir poy oltin halqasini yoʻqotadi. Mendan badgumon boʻlishdi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan