badburush

sft. 1. Yuzi, basharasi burushgan.

Gulsanam qamchi zarbidan chinqirib, oʻrnidan turgan edi, badburush bir kishi uni qisqichday qoʻllari orasiga oldi. — S.Karomatov, Bir tomchi qon

2. Haybatli, qoʻrqinchli.

Har biri eshakday keladigan uchta iti zanjirda. Badburush zoʻr itlar. — Oybek, Bolalik

Nusratillaning qora, choʻtir yuzi sitilgan baqaday badburush boʻlib ketdi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Rostini aytsam, eshitgan edim-u, ammo echkemarning bundaqangi kattasini, badburushini koʻrmagan edim. — Y. Shamsharov, Toshqin