badan

ot 1. Tananing, gavdaning sirti, sirtqi qismi.

Orqada kelgan Poʻlagʻur manglay roʻmoli bilan yalangʻoch badanini artib, terini quritdi. — A. Qodiriy, Gʻirvonlik Mallavoy

Yomgʻirdanmi, terdanmi butun badani shalabbo hoʻl. — A. Muxtor, Chinor

2. Tana, gavda, vujud.

Qoʻnji toʻla suv, kiyim-bosh jiqqa hoʻl, sovuqdan badan qalt-qalt titraydi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Kechasi Jahongirning badanida ogʻriq turdi. — Sharq yulduzi

Yigitning lablari qoʻliga tekkanda, Mahvashning aʼzoyi badani jimirlab ketdi. — T. Ashurov, Oq ot

Vujudning, tananing sirtqi qismi, sirti.BEDEN, VÜCUT, TEN

тело

n body (of a person)

beden, dene

Körper m