azon
азонazon
ot 1. din. Namoz oʻqishga chaqiriq.
Masjiddan shom azoni eshitildi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
Shukur soʻfi mezanaga chiqib, azon aytdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Tong yorishish, gʻira-shira payti; erta tong.
— Shu boʻyi tuni bilan yigʻlab chiqibdi, soʻng, senday erga tekkuncha, qora yerga tegib qoʻya qolay deb, azonga yaqin bir iloj qilib qochibdi, — dedi Davlatyor. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Qulogʻiga azon aytmoq Katta bobosi uning qulogʻiga azon aytib, tanglayini koʻtardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
- Soʻfi azon aytmasdan Juda barvaqt, tong saharda. Soʻfi azon aytmasdan nima qilib yuribsan?Kunlardan bir kun, soʻfi azon aytmasdan, oʻrnimdan turib — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi