аза
azaаза
от 1. этн. Аёлларнинг маййит чиққан уйда йиғи билан ўтказадиган мотам маросими.
Аза га борган хотин ўз дардини айтиб йиғлар. — Мақол
Камбағал уруғ-аймоқ, қўни-қўшнилар, тўйда, азада семирадиган юримсак аёллар қоронғида туртиниб, пиёда жўнашди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Маййит чиққан уйдаги мотам жараёни.
Азада қатнашмоқ. Азага кириб, фотиҳа ўқиб чиқмоқ.
3. кўчма Умуман, мотам каби ҳолат; зид. тўй, хурсандчилик.
Бу ҳолат кимга тўй, кимга аза. Тўғри, камбағалнинг боши ғамдан чиқмайди. Ҳайити ҳам аза, жумаси ҳам аза. — Ойбек, Танланган асарлар
4. кўчма с.т. Умуман, йиғи-сиғили ҳолат, беҳуда йиғи-сиғи (аёлларга нисбатан).
Шунга ҳам азами, йиғиштир йиғи-сиғингни.
- Аза очмоқ 1. Айтиб йиғлаш билан мотам маросимини бошламоқ. Уста Ҳасанбек бўлса ўғли Шодмонбекнинг жангда шаҳид бўлгани туфайли аза очди. — Мирмуҳсин, Меъмор
- Аза тутмоқ 1. Азали ҳолатда бўлмоқ.