айюҳаннос
ayyuhannosайюҳаннос
от 1. Оломонга, тўдага қарата қилинадиган хитоб, нидо.
Ўрда жарчиси бозор ва уруниш жойларда тўхтаб: Айюҳаннос! Билмаган билсин, эшитмаган эшицин манзумаси билан жар солиб юрар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
2. Шовқин-сурон, ҳайқириқ; дод-фарёд.
Исбот қилинмаган даво! Мунча айюҳаннос! — Ойбек, Танланган асарлар
- Айюҳаннос солмоқ Бақириқ-чақириқ, дод-фарёд билан бошига кўтармоқ. Э, одамлар, эримнинг дастидан дод! Бу олим эмас, золим-ку! — дея у баттар айюҳаннос солди. — Газетадан
АЙЮҲАННОС
1. Оломонга, тўдага қарата қилинадиган хитоб, нидо.BAĞIRIP ÇAĞIRMA
2. Шовқин-сурон, ҳайқириқ; дод-фарёд.
айюҳаннос
н rumpus, din, uproar, row, hubbub
айюҳаннос
Heidenlärm m, Höllenlärm m, Notschrei m
- айюҳаннос солмоқ Höllenlärm machen