айирмоқ

фл. 1. Бутунни бўлмоқ, таркибий қисмларга бўлмоқ, бўлакламоқ.

Тухум сариғини оқидан айирмоқ.

2. Турига, навига қараб бўлмоқ, ажратмоқ.

Тўй бекаси, Мирзакаримбойнинг хотини, аёлларни уч гуруҳга айирган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Хиллаб алоҳида қилмоқ.

Бобо Қамбар дуторга лойиғини айириб олиб, ёʻниб чархлаяпти — Юсуф ва Аҳмад

4. Узоқлаштирмоқ, ажратмоқ.

Болани кўкракдан айирмоқ.

— Майли, ойи, сиз мани беш-ўн кун бағрингиздан айирманг. Орзум шу — деди Гулнор. — Ойбек, Танланган асарлар

Фиғонким, гардиши даврон айирди ўз диёримдан. — Фурқат

5. Маҳрум қилмоқ, жудо қилмоқ.

Уни ёр олдига кириш минутининг яқинлиги, ёр нафасининг яқинлиги эс-ҳушидан айираёзган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Бир гал тарк эт, фалак, удуминг — ошиқдан айирма маъшуқни. — А. Шер, Қадимги куй

6. Ажрата билмоқ, фарқига бормоқ.

— Ман, ман! Дардингда куйган дадангман! — Гулнор ўз дадасининг товушини базўр айира билди. Ойбек, Танланган асарлар.

Ясама кароматчининг иситма билан ошқозон касалини айира олмаслигини қаёқдан билсин. — Муштум

7. Орага тушиб ажратмоқ.

Сўз таъсир қилмагач, ўзи [домла] оломон орасига кириб, одамларни айира бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

8. Айирмачилик қилмоқ, турли кўз билан қарамоқ.

Биз миллат айирмаймиз. — П. Турсун, Ўқитувчи

9. мат. Айириш амалини бажармоқ, бир сондан иккинчи сонни олмоқ, ажратмоқ.

Ўттиздан ўн бешни айирмоқ.