айҳайламоқ

фл. 1. (асосан -иб равишдош шаклида — айҳайлаб) Узоқдаги одамни баланд овоз билан чақирмоқ.

2. Шовқин-сурон кўтармоқ, айюҳаннос солмоқ.

У айҳайлаб, ҳамма ёқни бошига кўтарди.