айбдор
aybdorайбдор
сфт. 1. Айб иш қилган киши; гуноҳкор.
Ота Болалари олдида айбдордек, ҳўл ўтин вишиллаб сасиётган ўчоққа тикилади. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. ҳуқ. Жиноий иш қилган, қонунга хилоф иш қилган, жиноий жавобгар киши.
Навбатчи милиционер айбдорни олиб чиқиб кетди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Айбдор ва лоқайд раҳбарларга нисбатан муросасизлик қилиб келинган. — Газетадан
3. сфт. Жисмоний жиҳатдан камчилиги, нуқсони, иллати бор; айбли.
Айбдор қиз.
— Бир кўзидан айбдорми? — Шунақа. — П. Турсун, Ўқитувчи