aybdor

sft. 1. Ayb ish qilgan kishi; gunohkor.

Ota Bolalari oldida aybdordek, hoʻl oʻtin vishillab sasiyotgan oʻchoqqa tikiladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. huq. Jinoiy ish qilgan, qonunga xilof ish qilgan, jinoiy javobgar kishi.

Navbatchi militsioner aybdorni olib chiqib ketdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Aybdor va loqayd rahbarlarga nisbatan murosasizlik qilib kelingan. — Gazetadan

3. sft. Jismoniy jihatdan kamchiligi, nuqsoni, illati bor; aybli.

Aybdor qiz.

— Bir koʻzidan aybdormi? — Shunaqa. — P. Tursun, Oʻqituvchi