аввало

рвш. 1. Энг аввал, даставвал, дастлаб, биринчи галда.

— Тақсир, — деди Олахўжа махсум отдай пишқириб, — агар бу киши болаларни ўқитмоққа келган бўлса, аввало унинг ўзини ўқитмоқ лозим. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. крш. с. взф. Аввали шуки, биринчидан.

— Аввало, менинг уйим ёʻқ. Ундан кейин мени муборакбод қилиб турган танишларим ҳам ёʻқ, — деди Анвар қўл силтаб. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён