Авангардизм

XX asr sanʼati va adabiyotidagi «soʻl oqim»larni ifodalaydi. Germaniyadagi ekspressionizm, Chexoslovakiyadagi poetizm avangardizmning turli koʻrinishlaridir. «Soʻl oqim»larning yuzaga kelishi birinchi jahon urushi hamda imperialistik sistema krizisining boshlanishi bilan bogʻliqdir. Ijtimoiy shart-sharoitlarga qarshi badiiy ifoda shakllari orqali kurash olib borish avangardizm tarafdorlarini realistik metoddan chekinishga olib keldi. Ular oʻz sanʼatlarini revolyutsion sanʼat deb bildilar va burjua madaniyatiga qarshi kurash olib bordilar. Hatto koʻpgina avangardist ijodkorlar Ulugʻ Oktyabr sotsialistik revolyutsiyasini, oʻz mamlakatlaridagi ishchilarning revolyutsion kurashlarini olqishladilar, oʻzlari ham bunday kurashlarda ishtirok etdilar. Shunday boʻlsa ham, ular jamiyatga idealistik nuqtayi nazardan qarash tarafdori boʻlib qoldilar, siyosatda esa, koʻpincha, inson va omma tushunchasiga abstrakt narsalar sifatida qarab, stixiyachilikka tayanib, anarxistlarga yaqinlashib qoldilar. Koʻpgina xalqlar adabiyotida avangardizm XX asr revolyutsion sanʼati taraqqiyotidagi dastlabki bosqich sifatida paydo boʻldi. Shuning uchun ham sotsialistik realizm adabiyotining taniqli namoyandalaridan Nozim Hikmat, Pablo Neruda, Iogannes Bexerlar oʻz ijodini mana shu oqimdan boshlashgan. Hozirgi paytda koʻpgina burjua avangardizmi maktablari birlashib, neoavangardizm (yangi avangardizm) oqimi yuzaga keldi .Turli xalqlar adabiyotida avangardizmning oʻziga xos tarixi bor boʻlib, ular qanday shaklda boʻlmasin, sotsialistik realizm sanʼatiga qarama-qarshi oqim hisoblanadi., avangardizm