атрибут

от 1. флс. Предмет ёки ҳодисанинг ўзига хос, ундан ажратиб бўлмайдиган энг муҳим характерли хусусияти, белгиси.

Ҳаракат материянинг атрибутидир.

2. тлш. Гапда бирор бўлакнинг сифатини, белги-хусусиятини характерлаб келувчи иккинчи даражали бўлак; аниқловчи.

Хусусият, сифат ёки миқдор белгиси. У макондаги обектни таърифловчи (бироқ унинг қаерда жойлашганлигини кўрсатиш билан боғлиқ бўлмаган) ва унинг ноёб сони яъни аниқловчиси билан боғлиқликда тасаввур қилинади. Атрибут кўрсаткичлари мажмуаси одатда маълумотлар базаларини реляцион бошқариш тизими воситалари ёрдамида жадваллар шаклида тақдим этилади. Кенгроқ маънода атрибут деганда обектнинг хоҳлаган, макондаги ёки маконда бўлмаган хусусияти тушунилади; бундай ҳолда макондаги атрибут ва маконда бўлмаган атрибут ажратилади. Макондаги обектларга атрибут бериш ёки обектларни атрибут билан боғлаш жараёни атрибутлаш дейилади.инглизчаattributeрусчаатрибут