аста
astaаста
рвш. 1. Паст тезлик билан; секин.
Шоқосим ўрнидан турди, этагининг чангини қоқиб ўз чайласи томон аста жўнади. — Ойбек, Танланган асарлар
Тўқай устига тун қоронғилиги аста бостириб келаётган пайтда, у қамишлар орасидан чиқди. — С. Аҳмад. Уфқ
2. Паст даражадаги товуш билан; секин.
Мирзакаримбой яна ўшшайиб тикилди, аммо маслаҳатгўйлик билан аста гапирди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Сезилар-сезилмас даражада, шундай хатти-ҳаракат билан, секин.
Аста кўзини очмоқ. Эшикни аста ёпмоқ.
Аҳмад дик этиб туриб, елкамга аста уриб қўйди. — С. Сиёев, Ёруғлик