асно

от кт. кўм. (асно, аснода, асносида шаклларида) Вақт муносабатини ифодалайди, ўзи бириккан сўз билдирган вақтга оидликни билдиради.

Ғайришуурий тарзда титраётганини шу асно пайқаб қолди. — Ёшлик

Суҳбат асносида ён чўнтагидан махорка олиб, оддий қоғозга авайлаб ўрай бошлади. — Газетадан

Шу аснода бир қора мушук лип этиб, ўзини ташқарига олди. — Ёшлик

н 1. period (stretch) of time

2. moment, instant

máwrit, waqıt, payt