asabiy

sft. 1. Salga asabiylanaveradigan, boʻlar-boʻlmasga qizishib, tutaqib ketadigan; zardasi tez, jizzaki.

Asabiy kishi. Asabiy bola.

Otam asabiy odam edi. Shunday boʻlsa ham, meni qattiq urmagan va yomon soʻkmagan edi. — S. Ayniy, Esdaliklar

2. Asablarning qoʻzgʻalishi bilan bogʻliq.

Asabiy holat. Asabiy tovush.

— Begonadan ham battarsiz! — qizishib ketgan Xolisaning lablari asabiy titradi. S. — Nurov, Narvoy

Yuzini asabiy timdalayotgan onasining ahvoliga achinibmi, ayol jahldan tushdi. — Yoshlik