асабий

сфт. 1. Салга асабийланаверадиган, бўлар-бўлмасга қизишиб, тутақиб кетадиган; зардаси тез, жиззаки.

Асабий киши. Асабий бола.

Отам асабий одам эди. Шундай бўлса ҳам, мени қаттиқ урмаган ва ёмон сўкмаган эди. — С. Айний, Эсдаликлар

2. Асабларнинг қўзғалиши билан боғлиқ.

Асабий ҳолат. Асабий товуш.

— Бегонадан ҳам баттарсиз! — қизишиб кетган Холисанинг лаблари асабий титради. С. — Нуров, Нарвой

Юзини асабий тимдалаётган онасининг аҳволига ачинибми, аёл жаҳлдан тушди. — Ёшлик