asab
асабasab
ot 1. anat. fiziol. Bosh va orqa miyadan barcha aʼzolarga tarqalgan va ularning faoliyatini boshqarib turadigan juda ingichka nerv tomirlari tizimi va shu tomirlarning har biri.
Oʻzi yosh, asablari butun. — S. Zunnunova, Olov
2. Organizm faoliyati va inson xatti-harakatlarini oʻz ichiga olgan shunday tizimlar majmui.
3. Shu tizimlar majmuining holati.
Boboshning tarang asablari boʻshashib, yengil tortdi-da — A. Muxtor. Boʻronlarda bordek halovat
Goʻzal manzara ruhingizni bardam, asablaringizni osoyishta qiladi. — Saodat
4. Asabiy holat.
Adolat asabdan titrab, boshini ushlab, oʻtirib qoldi. — S. Zunnunova, Gulxan
- Asabiga tegmoq Asabini qoʻzgʻatmoq, gʻijintirmoq, jigʻiga tegmoq. U Karim bilan Mehrini maqtab, Qodirovning asabiga tekkanini sezib turardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
- Asabi buzilmoq Kayfiyati yomon tomonga oʻzgarmoq. Boʻlar-boʻlmasga asabing buzilmasin.