арқон
arqonарқон
от Зиғир, каноп, наша пояси толаларидан, ипдан ёки жундан эшиб тайёрланган, боғлаш учун ишлатиладиган буюм; арғамчи.
Қил арқон. Жун арқон. Каноп арқон. Илон чаққан ола арқондан қўрқади. — Мақол
Матпано шуни ўйлаб, арқонни омоч дастасига чирмади. — С. Сиёев, Аваз
- Арқон солмоқ “Арава пойга“-нинг гумбури, аравакашларнинг қийқириғи, аёлларнинг ёр-ёри билан тўй карвони бораркан, қандайдир болалар, ўспиринлар югуриб чиқиб, ёʻлга арқон солдилар. — Ойбек, Танланган асарлар
- Бўйнига арқон солгандай
- Арқонни узун ташламоқ Бировнинг ноўрин, ножўя хатти-ҳаракати учун танбеҳ беришда, қўлга олишда шошмай, ўзига қўйиб бериб иш тутмоқ.
- Арқонини устига ташлаб юбормоқ Сафдан чиқармоқ, ҳайдаб юбормоқ. Ячейка унинг арқонини устига ташлаб юборган. — А. Қаҳҳор, Сароб