aro

1. ayn. Ora.

Erdi bu soʻzda Toʻti-yu Bulbul, Ki yetishdi arogʻa Qirgʻovul. — Nishotiy, Qushlar munozarasi

Manga qildi bori fikri xiyonat, Arodin koʻtarib din-u diyonat. — S. Qosimiy, Sadoqatnoma

Xiroj toʻlar edi Shosh fuqarosi, Choʻzildi, uzilmay janglar arosi. — Shayxzoda, Toshkentnoma

2. koʻm. Orasi, orasida.

Oh urib maydon aro Rustam kabi solsam urish. — Nurali

Lashkar arosida oʻgʻlonni koʻrdim. — Nurali

3. kt. Koʻplik shaklidagi otlarga qoʻshilib, shu soʻz bildirgan narsalar “oʻrtasida“, oʻrtasidagi maʼnosini bildiradi.

Respublikalararo, davlatlararo, xoʻjaliklararo.