армон
armonармон
от 1. Кўнгилга тугилган, лекин(ҳали)юзага чиқмаган, амалга ошмаган орзу-ният.
Шунингдек, минглаб ватандошларимиз умра амалларини бажариб келишяптики, бу илгари қанчадан-қанча юртдошларимизнинг армонлари эди. — Газетадан
Шоир юрагида элнинг дарди, раиятнинг эртакка солиб қўмсаган тилаклари армонлари акс садо бермагайми, Аваз? — С. Сиёев, Аваз
2. Кўнгилга тугилган орзу-ниятнинг рўёбга чиқмаслигидан афсус-надомат.
— Э, беармон одам бўларканми, Назар ака, — дея таскин берган бўлдим. — Айтишларича, худоям Одам Атони тўкисроқ яратолмаганидан армонда экан. — М. М. Дўст, Лолазор
- Армон қилмоқ Амалга ошмаган орзу-ниятдан афсусланмоқ. Эрта эккан хирмон қилур, кеч эккан армон қилур. — Мақол