ark

ot 1. tar. Poytaxtdagi qasr; xon yoki amirning atrofi baland devor bilan oʻralgan qoʻrgʻon-saroyi.

Fitnachilar amir joʻnab ketgan kunning ertasi tunda arkka hujum qildi. — B. Ahmedov, Ulugʻbek

Ar k ichi kimxob va zar chakmon kiygan, kumush kamar bogʻlagan va katta salla oʻraganlar bilan toʻldi. — J. Sharipov, Xorazm

2. s. T. arka.