аралашмоқ

фл. 1. Бир-бирига қўшилмоқ.

Икки томон қўйлари аралашиб кетди.

Кўчаларда найзабозлик жанги бошланиб ярим кечага борганда, икки томон аралашиб кетди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. Бирор гуруҳ, тўда ва шу кабиларга қўшилмоқ, кирмоқ.Ўқимайдиям, ишламайдиям бу такасалтанглар. Сен нимага буларга аралашиб қолдинг? Ёшлик.

Одамларга ҳам аралашмай, бир чеккага бориб, бошини эгиб ўтираверди. — С. Аҳмад, Уфқ

Ҳаром аралашган турмушда бахт бўлмайди. — С. Зуннунова, Олов

3. Бош қўшмоқ; қотишмоқ, қатнашмоқ (гап, сўз, иш ва шу кабиларга).

Ноилож менинг ҳам аралашишимга тўғри келди. — Газетадан

[Ёрмат:] Бу оилада нима сир ўца, барчаси менга аён. Тўй, аза — барисига аралашаман. — Ойбек, Танланган асарлар