aralash

1. sft. rvsh. Qoʻshilgan, qorishgan, birga holatda (turli xil kishilar, narsalar)

Aralash oʻrmon. Aralash soshyur. n ..terazadan moʻralasam, bir uy xotin, erkak aralash! — A. Qodiriy, Jinlar bazmi

Yoshu qari, erkak-ayol aralash, olti davraga boʻlindi — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. koʻm. vazifasida. Bilan. . . -Koʻp oʻrnida koʻrasizlar-da endi, — dedi xijolat aralash. M. Mansurov, Yombi

Bobo birdan qorni aralash koʻkraginiushlabqoldi — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar

Ortiq jahl aralash chetga tupurdi — M. Mansurov, Yombi