ақлли

сфт. 1. Ақли расо; мияли.

Ақлли бола. Ақлли йигит. Ақлли ўзини айблар, ақлсиз — дўстини. — Мақол

Муаллим ўрта яшар, ақлли, ёшларга меҳрибон киши эди. — Ойбек, Нур қидириб

Ақлли кишиларнинг садағаси кецанг ҳам арзийди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ақл билан вужудга келган; фаҳм-фаросатдан, билимдонликдан далолат берадиган.

Ақлли тадбир. Ақлли иш.

Унинг [Давлатёрнинг] баъзан лўнда ва ақлли гапларини эшитганда, Элмурод ҳузур қиларди. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. Зийрак, фаҳмли, ҳушёр (ҳайвон ва қушлар ҳақида).

Ақлли ит.

Даврага эълончи чиқиб: — Ҳов, яхшилар, ҳозир биз сизларга номерларни: ақлли отлар ўйинини кўрсатамиз, деди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ