anqaymoq

fl. 1. Hayronlik bilan qaramoq, hayron boʻlib ogʻzi ochilib qolmoq.

Kuyovimizning oʻzi laqabini eshitganda, rostdan ham anqayib qoldi, qizardi. — M. M. Doʻst, Lolazor

Mirshablar Yoʻlchiga zugʻum bilan oʻqrayib oʻtishdi. Yoʻlchi bir minut anqayib qoldi-da, yukni nari-beri orqalab, ularning [mirshablarning] iziga tushdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Beparvo, loqayd qaramoq; angraymoq.

— Anqaymanglar, tezda goʻja tayyor boʻladi, — dedi ishlayotganlar oldiga borib navkar, moʻylovini burarkan. — J. Sharipov, Xorazm

Shodiyor jiyaniga oʻshqirdi: — Suvdan quy, nega anqayasan. — Yoshlik

1. удивлённо или растерянно смотреть (на что-л.), разинуть рот (на что-л.)

2. недоумевать, теряться, опешить

v be at a loss, look with amazement, be dumbfounded

• hayron boʻlib anqayib qolmoq gape in amazement

1. ańqayıw, awzı ashılıp hayran bolıw, baqırayıw

2. biypárwa qaraw, nemquraydılıq penen qaraw, ańırayıw

Ҳайронлик билан қарамоқ, ҳайрон бўлиб оғзи очилиб қолмоқ, бақраймоқ. AĞZI AÇIK KALMAK

gaffen vi, sich umschauen