anavi

olm. 1. koʻrs. olm. Oʻzidan naridagi, tilga olib oʻtilgan, oʻtgan narsa, hodisalarni koʻrsatadi, unga ishora qiladi.

[Davlatyor] Elmurodni turtib: Men sizga aytgan qizni koʻrsataymi? Hoʻ, anavi, oʻrtadagi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Otabek garangsigan qiyofada. Anavilar [Ziyo shohichi va uning oʻgʻli Rahmat] oʻzlarini birmuncha tetik tutmoqda edilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Gapirayotgan vaqtda koʻz oldida yoʻq, nazarda tutilayotgan shaxs, narsa va shu kabilarga ishora qiladi.

Buni Otabek payqamagan boʻlsa ham anavi gapning aniq shu majlisda ochilishiga koʻzi yetib, chiqib ketishning ilojini qilolmadi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Anavi kuni mendan xafa boʻldingiz-a — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

pron. demonstr. that

anaw

jene, jener, jenes