aldamoq

fl. 1. Yolgʻon-yashiq gaplar, vaʼdalar bilan laqillatmoq, avramoq.

Xalq xalq boʻlib birovni aldagan emas, ammo xalqni aldaganlar boʻlgan, ha, siz bizni aldamasangiz boʻldi, boy, biz sizni aldamaymiz. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Yaxshi gap, vaʼda va shu kabilar bilan yoʻlga solmoq, koʻndirmoq.

Kuyovning qayerda ekanini hech kim bilmaydi. Kelin uyga qamalib olgan — na yolvorganga koʻnadi, na aldaganga. — A. Qahhor, Toʻy

3. Yoʻldan urmoq, yoʻldan ozdirmoq.

[Xonzoda Jamilaga:] Ey tentak Yuzingni birov koʻrgan bilan yeyilib qoladimi? Shunday qilib akamni aldaysan-da! — Hamza, Boy ila xizmatchi

4. Yolgʻon gapirmoq, yolgʻonchilik qilmoq.

— Rafiq, nayni kim chaldi? — Yoʻlchi akam. — A! Rostdanmi! — Aldama. Oybek, Tanlangan asarlar

5. Notoʻgʻri tasavvur tugʻdirmoq, chalgʻitmoq.

[Musa:] — Sen birovni ham aldama, oʻzingni ham aldama: mana bu yerda darding bor, — dedi-da uning koʻkragiga asta urdi.— Mana bu yerda. — P. Tursun, Oʻqituvchi