aldamchi

sft. 1. Kishini aldashga, avrashga, laqillatishga usta; aldoqchi.

Bir aldamchi, oʻzing kashmir boʻlmasang, Madinadan darrov qanday kelasan?! — Yodgor

2. Firibgar, qallob.

Bularning kayflari shunchalik chogʻ ediki, koʻrgan kishi., yaxshi, bor barakadan boshi osmonga yetgan aldamchi savdogarmi deb oʻylar, muqarrar shunday deb oʻylar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Vaʼdasida turmaydigan; subuti yoʻq; vaʼdasiz.

— Aldamchi! — Bu aldashlar — aldash emas, siz hali qarab turing, qochqoq! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. Yolgʻon-yashiq gaplarni koʻp gapiruvchi; yolgʻonchi.

5. Chalgʻituvchi, chalgʻitadigan, aldaydigan.

Koʻnglida bir lahza uchgan behuda, aldamchi xayollardan qutuldi. — Oybek, Tanlangan asarlar