алахсимоқ

фл. Бирор иш билан овора бўлиб, илакишиб қолмоқ; асл иш, муддао қолиб, бошқасига чалғимоқ.

Гапга алахсиб, ишдан қолмоқ.

Ўктамхон опа меҳмон билан алахсиб, ҳозиргина койиб ўтиргани магазинчи йигитни унутган эди. — Ш. Ғуломов, Ёрқин уфқлар

Дарс тугаши билан ҳеч нарсага алахсимай, уйига жўнайди. — Ў. Умарбеков, Чарос