алаҳламоқ

фл. Босинқираб ёки иситманинг зўридан қовушмаган, ноаниқ сўзлар сўзламоқ.

Тун ярмига борганда, Бобоқул отанинг аҳволи ёмонлашди. Дам-бадам ҳушини ёʻқотиб, алаҳлай бошлади. — С. Анорбоев, Оқсой

Фикрнинг ёки иш-ҳаракатнинг қатъийлигини, муқаррарлигини, шубҳасиз, сўзсиз бажарилишини билдиради.SAYIKLAMAK

в be delirious, rave

sandıraqlaw, jónsiz sóylew, túsiniksiz sózler aytıw (tús kóriw hám awırıw tásirinde)