аҳдлашмоқ
ahdlashmoqаҳдлашмоқ
фл. 1. Ўзаро қатъий ваъда бермоқ; ваъдалашмоқ.
Жон, Полвон оға, мени қумгами, даштгами олиб кетинг. [Полвон:] Севганим бор, бика, аҳдлашганмиз. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. расм. Ўзаро шартнома тузмоқ, битимга келишмоқ.
Ўзаро фойдали ҳамкорлик тўғрисида дастлабки аҳдлашувга эришилди. — Газетадан