ағраймоқ

фл. айн. Анграймоқ.

Баширжон тили сўзга келмай, қиёматли укасига анча вақт ағрайиб турди, ниҳоят, зўрма-зўраки жилмайгандек бўлди. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

Фотима опа эшикдан кириб келаётган Умидни кўриб, аввал ағрайиб қолди. Кейин қовоғини солиб, ерга қаради. — Мирмуҳсин, Умид

ańırayıw, ań-tań bolıw