ағанамоқ

фл. 1. Ётган ҳолда у ёни, бу ёнига ағдарилмоқ, юмаламоқ.

От ағанаган жойда юнги қолади. — Мақол

Ҳар кун шомдан тортиб азонгача ётган жойида у ёқ-бу ёққа ағанаб, ўй ўйлайди. — Чўлпон, Кеча ва кундуз

Қўчқор устма-уст икки дўппи сув ичиб, ўзини ажриққа отди, худди ёш боладай ағанаб ўйнаркан, хушнуд қичқирди.. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

2. Қуламоқ, ағдарилмоқ.

Арава ағанади. Машина ағанади. Нодира турган жойидан диванга ағанаб тушди.