афзал
afzalафзал
сфт. 1. (асосан ч. к. биланикки нарсани бир-бирига чоғиштирувда) Яхши, аъло, ортиқ.
Номуссиз юрмоқдан номусли ўлмоқ афзал. — Мақол
Сизнинг ҳар бир сўзингиз биз.. учун тилладан афзалдир. — Ойбек, Навоий
Чироғим, бу ерни ўз уйингдек бил. Қоратойим қандай бўлса, сан ҳам манга шундайсан. Балки ундан афзалсан. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Афзал (эркаклар исми).
- Афзал кўрмоқ Аъло ҳисобламоқ, ортиқ деб билмоқ. Аммо Умид ҳозирча.. кўпроқ илмий иш билан шуғулланишни афзал кўрди. — Мирмуҳсин, Умид