achitmoq
ачитмоқachitmoq
fl. 1. Achimoq feʼlining orttirma nisbati.
Tutun koʻzni achitdi. Goʻja achitmoq.
Yoz kunlari [Oʻzbek oyim] ayvonning toʻriga yaslanib, Hasanalining xotini boʻlgan Oybodoqqa, choʻri qiz Hanifaga xamirni achitmaslikni, palovni qirmoch oldirmaslikni tanbehlabgina oʻtirar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Kuchli izgʻirin, yuzning terisini shilganday, achitadi, quloqlarni kesadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. kuchma Achchiq gap qilmoq.
Doʻst achitib gapiradi, dushman — kuldirib. — Maqol
— Toʻgʻri aytasiz, mavlono, — dedi Hamza achitib. — K. Yashin, Hamza
- Jon achitmoq 2. Jonini ogʻritmoq. Tun ayoz, izgʻiriq yel toʻrt tarafga yugurib, jon achitmoqchi boʻlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Miyani achitmoq Boshni gʻovlatmoq, gangitmoq, miyasini qoqib qoʻliga bermoq. [Abdurasul:] Yangi odamni avrab, miyasini achitmasinlar, oʻzim borib, boshlab chiqa qolay, dedim. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Yurakni achitmoq Rahmini keltirmoq.