аблаҳ

сфт. 1. Хулқ-атвори тубан, ярамас ахлоқли одам.

Мендақа бефаҳм, бефаросат аблаҳларни аяш — гуноҳ. Фелетон қилинг, фелетон! — О. Ёқубов, Бир фелетон қиссаси

2. Шу белги-хусусиятга асосланган ҳақоратни билдиради.

Ие, аблаҳ, бошқа гап қуриб қолдими. — Ойбек, Танланган асарлар

Ўтакетган қабиҳ, ярамас, разил.ALÇAK, NAMUSSUZ, REZİL

н fool, blockhead, dolt

• аблаҳ киши 1) swindler, villain, cheat, scoundrel, rascal; 2) a wicked or malevolent person; a disreputable person

а foolish, scoundrel, stupid, rascal, silly, villain

• аблаҳ одам a stupid man

minez-qulqı jaman, pás

1. адж. schuftig, schurkisch, ge-mein

2. субс. Schuft m, Schurke m