abad
абадabad
ot 1. esk. kt. Soʻngi yoʻq kelgusi zamon; zid. azal.
2. rvsh. Abadiy suratda, doimo.
Ikki narsa bir-biriga abad yoʻldoshdir, Biri tigʻdor ayoz boʻlsa, biri quyoshdir. — Y. Mirzo
- To abad Abadiy suratda, hamisha, umrbod. Koʻkragimda yashnar to abad Hayot taqib qoʻygan guldasta. — Uygʻun