Кўплик қўшимчаси унлилар уйғунлигига кўра -лар/-лäр ва ассимиляция натижасида -нар/-нäр, -лар шаклларида қўлланади.
- бошлар → башлар
- мактаблар → мäктäплäр
- сизлар → селлäр
- келганлар → кегäллäр
- қуёнлар → қояллар
Қарлуқ 0% · Қипчоқ 96% · Ўғуз 4% — манбаларда лаҳжаси кўрсатилган ёзувлар улуши
Қорақалпоғистон Республикасидаги ўзбек шевалари асосан қипчоқ лаҳжасига мансуб бўлиб, Тўрткўл, Сарибий каби айрим ҳудудларда ўғуз лаҳжаси хусусиятлари ҳам учрайди.
Қипчоқ шеваларида сингармонизм (сўз таркибидаги унлиларнинг қаттиқ-юмшоқлик ёки лабланиш бўйича бир-бирига мослашуви) тўлиқ сақланган бўлиб, адабий тилдан фарқли ўлароқ 9 та унли (жумладан, ä, ў) мавжуд. Биринчи бўғинда э ва а ўрнига ä, ў ўрнига ў ишлатилади.
Ҳудуд шевалари сўз бошида келадиган "й" товушининг талаффузига кўра "ж-ловчи" (й ўрнига ж ёки дж ишлатувчи) ва "й-ловчи" гуруҳларга бўлинади.
Айрим сўзлар охирида келадиган "қ" ва "к" ундошлари талаффузда тушириб қолдирилади.
Ҳудуддаги ўғуз лаҳжасига мансуб шеваларда сўз бошидаги жарангсиз "к" ва "т" ундошлари жаранглашиб, "г" ва "д" тарзида айтилади.
"Мен" ва "сен" каби кишилик олмошларига жўналиш келишиги қўшилганда, улар ўзига хос тарзда ўзгариб, "маŋа", "саŋа" ёки қисқарган "ма:", "са:" шаклларини олади.
Қипчоқ шеваларида унлилар уйғунлиги ва ундошлар мослашуви сабабли келишик қўшимчалари жуда кўп фонетик вариантларга эга (масалан, тушум келишиги -ни, -нй, -ди, -дй, -ти, -тй).
Адабий тилдаги "-япти" қўшимчаси ўрнига қипчоқ шеваларида "-атйр", "-ятйр", "-ватйр" ёки "-жатйр" шакллари қўлланади.
Келаси замонда бирор ишни бажариш мақсадини ифодаловчи "-моқчи" қўшимчаси ўрнида "-ажақ" ёки "-äжäк" шакллари ишлатилади.
"Олиб" сўзи билан ясалган равишдошлар "кел", "кет", "бер" каби кўмакчи феъллар билан бирикканда қисқариб, "ап-", "äп-" ёки "ä-" ҳолатига келади.
Қорақалпоғистондаги ўзбек шевалари луғат таркибига қорақалпоқ ва қозоқ тилларининг таъсири кучли. Шунингдек, ўзига хос маҳаллий сўзлар ҳам кўп учрайди.
Бу умумий тавсиф манбалардан ажратиб олинган маълумотлар асосида сунъий интеллект ёрдамида тузилган; ҳар бир банд ёнида у таянган манба ва саҳифа кўрсатилган.
Адабий тилдаги қўшимча ва шакллар бу ҳудуд шеваларида қандай қўлланиши — манбалардаги ҳар бир тавсиф алоҳида. Яшил чизиқли карталар матн айлантиришда қўлланади.
Кўплик қўшимчаси унлилар уйғунлигига кўра -лар/-лäр ва ассимиляция натижасида -нар/-нäр, -лар шаклларида қўлланади.
н ундоши билан тугаган отларга кўплик аффикси қўшилганда н+л > лл прогрессив ассимиляцияси содир бўлади.
Ўғуз лаҳжасига мансуб шеваларда кўплик аффикси -ла//-лä шаклида қўлланади.
ҚҚАССР ўзбек қипчоқ шеваларида эгалик категорияси аффикслари қозоқ, қорақалпоқ, нўғой тилларидагидек кўринишга эга.
О'г'уз лаҳжасида қаратқич келишиги қо'шимчаси -йнг, -инг шаклида қо'лланади.
Қаратқич келишиги аффикси турғун бўлиб, биз, сиз олмошлари ҳамда И ва ИИ шахс эгалик аффиксларидан кейин -ïŋ || -ïŋ шаклида қўлланади.
Қаратқич келишиги аффикси сингармонизм ва олдинги товуш характерига қараб вариантланади.
Қаратқич келишиги қипчоқ шеваларида асос охирига қараб турли фонетик вариантларда (-нинг/-нинг, -тинг/-тинг ва б.) қўлланади.
Қаратқич келишиги унли ва жарангли/жарангсиз ундошлардан кейин д ва т билан бошланувчи вариантларга эга бўлади.
Тушум келишиги аффикси ИИИ шахс эгаликдан сўнг -ïн || -ïн шаклида қўлланади.
Тушум келишиги аффикси қаттиқ-юмшоқ ва жарангли-жарангсиз вариантларга эга.
Тушум келишиги қипчоқ шеваларида -ни/-ни, -ти/-ти, -н шаклларида қўлланади.
Тушум келишиги унли ва жарангли/жарангсиз ундошлардан кейин д ва т билан бошланувчи вариантларга эга бўлади.
О'г'уз лаҳжасида жо'налиш келишиги қо'шимчаси учун -а (-ä) қо'лланилади.
Кишилик олмошларининг ҳар учала шахс бирлигига жўналиш келишиги қўшилганда -ŋä, -ŋа шаклини олади.
1- ва 2-шахс бирлик олмошларига жўналиш келишиги қўшилганда маŋа/ма:, саŋа/са: шакллари ҳосил бўлади.
Мен, сен, у олмошлари жўналиш келишигида маŋа, саŋа, оŋа шаклида бўлади.
Жўналиш келишиги аффикси турли фонетик вариантларда қўлланади.
Жўналиш келишиги -ға/-гä, -қа/-кä, -на/-нä, -а/-ä шаклларида келади.
Жо'налиш келишиги қо'шимчасининг вариантлари.
Ўрин-пайт келишиги аффикси қаттиқ-юмшоқ ва бурун товушли вариантларда учрайди.
Ўрин-пайт келишиги -да/-дä, -та/-тä, -нда/-ндä шаклларига эга.
Чиқиш келишиги аффикси эгалик билан қўлланилганда -ïнäн || -ïнäн шаклини олади.
ИИИ шахс эгалик билан турланган от чиқиш келишигида -ïнäн || -ïннäн, -сïнäн || -сïннäн аффикслари билан шаклланади.
Чиқиш келишиги аффикси сингармоник ва ассимилятив вариантларга эга.
Чиқиш келишиги -дан/-дäн, -тан/-тäн, -нан/-нäн, -ннан/-ннäн шаклларида учрайди.
Мен олмоши қаратқич, жўналиш келишиги қўшимчаларини олганда ме:нг, ма: кўринишига эга бўлади.
Мен, сен олмошлари жўналиш келишиги қўшимчаси олганда маŋа, саŋа шаклида қўлланади.
Биринчи шахс бирлик кишилик олмошининг жўналиш келишиги шакли.
Чама сон ясовчи қўшимчалар -лап/-лäп ва -лаган шаклида қўлланади.
Чама сон ҳосил қилувчи аффикс текширилаётган шеваларда -лаған//-ла:н, -лäгäн//-лä:н тарзида қўлланади.
Аниқ ҳозирги замон фе'лининг шакли -ятир, -йäтир тарзида келади.
Қипчоқ лаҳжасида аниқ ҳозирги замон феъли -жатıр, -жäтир қўшимчалари билан шаклланади.
Ҳозирги замон давом феъли -ватïр || -батïр аффикси орқали ясалади.
Ҳозирги замон феълини ясовчи аффикс -ватïр || -ятïр шаклидадир.
Ҳозирги замон феъли -атйр/-ятйр формаси орқали ясалади.
Ққассрдаги ўзбекларнинг й-ловчи қипчоқ шеваларида ҳозирги замон феъл шакли -ватйр билан ясалади.
Ҳозирги замон давом феъли шакли сифатида -ятıр қўлланади.
Ҳозирги замон давом фе'ли қо'шимчаси.
Келаси замон фе'ли -жак қо'шимчаси билан ясалади.
О'г'уз лаҳжасида келаси замон шакли -жак / -жäк қо'шимчаси билан ҳосил қилинади.
Келаси замон феъл формаси -жақ аффикси билан ясалади (сингармонистик дублети ёʻқ).
Келаси замон феъли -ажақ/-äжäк шакллари билан ясалади.
Келаси замон мақсад феъли -ажақ//-äжäк шаклида қўлланади.
Ўғуз лаҳжаси ва Қорақалпоғистондаги баъзи ўзбек шеваларида -ған, -гäн қўшимчасидаги ғ ва г товушлари тушиб қолиб, -ан, -äн шаклида қўлланади.
Келаси замон сифатдоши -тавғïн аффикси орқали ясалади.
Келаси замон сифатдошини ясовчи аффикс -тоғïн || -таған шаклидадир.
Қорақалпоқ шевасида (кекса вакиллари нутқида) сифатдош -атқун тарзида айтилади.
-кïлï (-гäли || -қалï), -ғалï аффикси пайт равишдошини ясайди.
Пайт равишдошини ясовчи аффикс -гäнчä || -ғанча шаклидадир.
-ып (-иб) аффикси билан ясалган алып равишдоши бар, кел, кет сингари кўмакчи феъллар билан бирикканда ап, әп, ә тарзида қисқаришга учрайди.
О'г'уз лаҳжасида истак фе'ли шакли -ли қо'шимчаси билан ясалади.
О'г'уз лаҳжасида буйруқ фе'ли шакли -сäнä қо'шимчаси орқали ифодаланади.
Қипчоқ лаҳжасида 2-шахс кўплик шарт майли қўшимчаси.
Сўроқ юкламаси оҳанг ва товуш мослашувига кўра -ма || -мä || -бä || -ба, -па || -па вариантларида қўлланади.
Сўроқ юкламасининг -манг формаси Қорақалпоғистондаги ўзбек шеваларида мавжуд.
Билан кўмакчиси мïнäн || мäн шаклида қўлланади.
Касбий лексикага оид номларни ҳосил қилишда ва мо'лжалланганлик ма'носини англатишда қо'лланади.
Адабий талаффуздаги товуш шевада қандай товушга мос келади.
Со'з бошида келадиган к, т товушлари о'рнида г, д ундош товушлари келади.
Со'з бошидаги жарангсиз т ундоши жаранглашиб д га айланади.
Со'з бошидаги жарангсиз к ундоши жаранглашиб г га айланади.
Бо'л- фе'ли бошидаги б ундоши тушиб қолиб, ол- тарзида талаффуз этилади.
Со'з бошида икки ёки ундан ортиқ ундош ёки р ва сирг'алувчи товушлар келганда, талаффуз қулайлиги учун олдига ï, и, о, у каби унли товушлар орттирилади (протеза).
Сўз охиридаги қатор ундошлардан сўнг а/ä унлисининг орттирилиши (эпитеза).
Ёнма-ён келган икки ундош ўртасида а, и, у каби унлиларнинг орттирилиши (эпентеза).
Қипчоқ лаҳжасида адабий тилдаги й ўрнида ж қўлланади (масалан, -ётир > -жатıр).
Сўз бошида ж товуши ўрнига аффрикат ч (ч) товуши келади.
Фарг'она водийсидаги қипчоқлар тилида х товуши о'рнида қ товуши келади (қирқ, юз, найман, чаландир, қо'нг'ирот, лақай уруг'лари тилида ҳам бор).
т нинг д га, а нинг â (о) га алмашиши ва ї унлисининг қаттиқлик белгисини ё'қотиши.
Қипчоқ лаҳжасида адабий тилдаги ғ товуши ўрнида в (в) товуши қўлланади.
Адабий тилдаги сўз бошидаги й товуши ўрнида қипчоқ шеваларида т келади.
Сўз бошида келган ўрта кенгликдаги э, ў, о товушлари кучли дифтонглашади.
Сўз бошида л ва р сонорлари олдидан мунтазам равишда протетик ï, ï, Ие, Уо пайдо бўлади.
Бир қатор сўзларнинг бошида келадиган с товуши ўрнида система тариқасида ч келади.
ғ товуши в га алмашади.
ғ ва г товушлари й га ўтади.
Баъзи бир от категориясидаги сўзларда сўз охиридаги қ/ғ, к/г товушлари тушади.
Икки (экь) сўзидаги э унлиси дифтонглашган.
Сўз ўртасидаги г товуши ўрнида й ундоши келади.
Айрим сўзлар охирида ғ, қ, к ундошлари туширилиб талаффуз этилади.
Қорақалпоғистондаги ўзбек қипчоқ шеваларида э унлиси ўрнида ä унлиси қўлланади.
Сўз бошида ж товуши ўрнида дж (ёки й) қўлланади.
Айрим сўзлар охирида қ, к ундошлари тушириб қолдирилади.
Сўз бошидаги адабий й ундоши дж-ловчи шеваларда дж тарзида талаффуз қилинади.
Болалар сўзи ўзакдаги -лал- гуруҳининг диссимиляцияси натижасида бағалар ёки бағала тарзида талаффуз этилади.
Айрим сўзлар охирида қ, к ундошлари туширилиб талаффуз этилади.
Биринчи бўғинда адабий тилдаги э/а ўрнига ä унлиси қўлланади.
Адабий тилдаги ў унлиси ўрнида ў товуши қўлланади.
Айрим сўзлар бошида адабий й ўрнига ж (дж) қўлланади.
Айрим сўзлар охирида к ундоши тушиб қолади.
Ўзлашган сўзларнинг бошида протезага учраган ҳолда унли қўшиб талаффуз этилиши.
Сер Али Лапин 'Сарт сўзининг келиб чиқиши ва маъноси ҳақида' асарида тўртта ўзбек диалектини ажратган: Сирдарё вилояти, Фарғона вилояти, Амударё бўлими ва Хива хонлиги, Самарқанд вилояти ва Бухоро хонлиги диалектлари.
Қипчоқ лаҳжаси ҳудудий жиҳатдан беш гуруҳга бўлинади: 1) Шарқий гуруҳ (Самарқанд шарқи, Бекобод, Жиззах, Сирдарёнинг бир қисми); 2) Ғарбий гуруҳ (Самарқанд ғарби, Навоий); 3) Фарғона гуруҳи (Фарғона водийси туманлари); 4) Жанубий гуруҳ (Қашқадарё, Сурхондарё, Жанубий Тожикистон); 5) Шимолий Хоразм гуруҳи (Шимолий Хоразм, Қорақалпоғистон).
О'збек шевалари О'збекистондан ташқари Қозог'истон, Қирг'изистон, Тожикистон, Қорақалпог'истон, Украина, Россия, Афг'онистон ва Хитой ҳудудларида ҳам тарқалган.
Оҳангдошлик ҳодисаси сақланган, унлилар сони 9 та.
О'г'уз лаҳжасида қисқа ва чо'зиқ унлилар фарқланади, я'ни туркман тилидаги каби қадимги туркий бирламчи чо'зиқ унлилар сақланган.
Урғусиз бўғинларда ёки эгалик қўшимчалари қўшилиши натижасида урғунинг кўчиши билан иккинчи бўғиндаги тор унлиларнинг тушиб қолиши.
Сўз охиридаги урғусиз унли ёки бўғиннинг талаффузда тушириб қолдирилиши, асосан ўзлашма сўзларда кузатилади.
О'г'уз лаҳжаси вакиллари О'збекистон Республикасининг Хоразм вилояти, Қорақалпог'истон Республикаси, Фориш, Олот, Қорако'л туманларида яшайдилар.
Қорақалпог'истондаги о'збек шеваларига қорақалпоқ ва қозоқ тилларининг, Тошҳовуз о'збек шеваларига туркман тилининг, шимолий о'збек шеваларига қозоқ тилининг, Қирг'изистондаги о'збек шеваларига қирг'из тилининг, Самарқанд, Бухоро, Наманган, Сариосиё ва Тожикистондаги о'збек шеваларига тожик тилининг та'сири кучлидир.
Хоразм қипчоқ шевалари Беруний-Манғит, Хўжайли-Қипчоқ, Қўнғирот ва Гурлан-Янгибозор ҳудудларига хос шевалар сифатида кўрилади; улар ичида 'ж'ловчи, 'й'ловчи ҳамда биринчи бўғинда 'ä'ловчи учинчи тип шевалар ажратилади.
Хоразм вилоятида ўзбек шевалари икки асосий гуруҳга бўлинади: жанубий қисмдаги ўғуз гуруҳи шевалари ва шимолий қисмдаги қипчоқ гуруҳи шевалари.
Муаллиф Хоразм шеваларини фонетик-морфологик ва лексик хусусиятларни ҳисобга олган ҳолда иккита катта гуруҳга бўлади: И. Қипчоқ лаҳжаси (1. 'Ж'лашган шевалар, 2. 'Й'лашган шевалар, 3. 'Ä'лашган шевалар); ИИ. Ўғуз лаҳжаси.
этъп сўзининг таъсири билан шундай олмошидаги унлилар юмшоқлашган: шüндъйтъп.
Қорақалпог'истон Ассрдаги о'збек шевалари о'збек тилининг қипчоқ лаҳжасига мансубдир.
Қорақалпог'истон АССР ҳудудидаги о'збек шевалари о'збек тилининг қипчоқ лаҳжасига (гуруҳига) киради.
Қозоқ, қорақалпоқ, но'г'ой ва о'збек тилининг қипчоқ лаҳжаси ҳамда татар, бошқирд, қараим, қумиқ, қорачой-балқар, қрим-татарлари тиллари туркий тилларнинг қипчоқ группасини ташкил этади.
Қорақалпог'истондаги о'збек (қипчоқ) ларнинг уруг'-қабила номлари ва айрим топонимлар ро'йхати.
Қорақалпоғистондаги ўзбек қипчоқ шеваларида сингармонизм қонуни тўлиқ мавжуд.
Биринчи даражали чўзиқ унлилар мавжуд эмас, лекин товуш тушиши оқибатида ҳосил бўлган иккинчи даражали чўзиқлик учрайди.
Қорақалпоғистондаги қипчоқ ўзбеклари ҳамда қозоқ, қорақалпоқ, нўғойлар ўртасидаги муштарак этник тарих натижасида кўплаб уруғ-қабила номлари сақланиб қолган.
Қорақалпоғистондаги ўзбекларнинг қипчоқ шевалари қозоқ, қорақалпоқ ва нўғой тиллари билан бирга қипчоқ гуруҳидаги туркий тилларнинг қипчоқ-нўғой остгуруҳига тааллуқлидир.
Шеваларда тўққизта унли фонема (а, ä, э, о, ў, й, и, у, ü), жуфт контраст унлилар ҳамда сингармонизм қонуни мавжуд. Бирламчи чўзиқ унлилар ёʻқ.
Қорақалпоғистон ва Хоразм воҳасидаги барча қипчоқ шеваларида бошқа қипчоқ-нўғой тилларидан фарқли равишда ч товушининг ш га, ш товушининг с га ўтиши учрамайди.
Шимолий Хоразм шевалари Поливанов айтганидек 'қозоқлашган' эмас, балки қипчоқ лаҳжасига хос бўлиб, Қорақалпоғистондаги дж-ловчи ўзбек шевалари қозоқ тилидан кўра қорақалпоқ тилига яқинроқ туради.
Сўз бошида й ёки ж ундошининг ишлатилишига кўра Ққассрдаги й-ловчи ўзбек шевалари нўғой тили ва унинг қора нўғой диалектига, ж-ловчи шевалари эса соф нўғой диалектига яқин туради. Шунингдек, қорақалпоқ тилининг жануби-ғарбий диалектига яқиндир.
Амударё раёнидаги манғитлик кексаларнинг айтишича: «тийрамиз Ағадил, оналти кўча манғитмиз», «Манғит асилдä äдилджайиқ деген джайдан кегäн».
Умумтуркий лексик қатламга оид кўплаб сўзлар татар, бошқирд ҳамда ўзбек адабий тиллари ва шеваларида деярли бир хил формаларда ишлатилади.
Қорақалпоғистондаги ўзбек қипчоқ шевалари тўққиз унли (жумладан ä унлиси)га эга.
Сўз бошида й ёки ж (дж) ундошининг ишлатилишига кўра Ққассрдаги ўзбек шевалари й-ловчи ва ж-ловчи гуруҳларга бўлинади.
Ққассрдаги ўзбек шеваларида ч>ш ва ш>с ўтиши ёʻқ, бу жиҳатдан улар қипчоқ-булғор ва қипчоқ-половец тилларига ўхшайди ҳамда қипчоқ-нўғой тилларидан фарқ қилади.
Қорақалпоғистондаги ўзбеклар ўғуз ва қипчоқ лаҳжаларига мансуб Тўрткўл-Сарибий, Беруний-Манғит, Хўжайли-Қипчоқ ва Қўнғирот шеваларида гаплашадилар.
| Шевада | Адабий тилда / изоҳи | Қаерда | Манба |
|---|---|---|---|
| ағзибирчилик
ағзыбирчилик |
ҳамжиҳатлик | Қиличбой | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 13-бет |
| ал
ал |
ҳа, хўш ҳа; хўш
ал, äвäсä мен кеттим |
Беруний, Манғит, Хўжайли | Ишаев 1977, 69-бет |
| ал
ал |
қўл | Тўрткўл, Беруний | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 409-бет |
| ала сур
ала сур |
ала сур сур қорако'лнинг энг паст тури.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| ала вағирди
ала вағырды |
ғала-ғовур, вағир-вуғур | Ишаев 1977, 69-бет | |
| алабä:р
алабә:р |
эрта баҳор
алабä:рдä эккäнимиз кўгäрмäди |
Хўжайли | Ишаев 1977, 69-бет |
| алача
алача |
палак жун ва пахта иплари аралаштириб то'қилган палак.
|
Бер., То'ртк., Манг. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алача
алача |
тўшак | Тўрткўл | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 17-бет |
| алагайıм
алагайым |
беғам, бепарво | Ишаев 1977, 49-бет | |
| алагüлüк
алагүлүк |
туялар касаллиги туяларнинг ёппасига қирилиб кетадиган касаллиги
|
Ишаев 1977, 69-бет | |
| алағай-булағай
алағай-булағай |
аралаш-қуралаш | Тўрткўл | Ишаев 1977, 69-бет |
| алағайим
алағайым |
беғам, бепарво, содда беғам, бепарво; содда
дим алағайим äкäнсäн |
Манғит | Ишаев 1977, 69-бет |
| алағайим
алағайым |
тўс-тўполон
ҳäммä жақ алағайим болди қалди |
Хўжайли | Ишаев 1977, 69-бет |
| алағайим
алағайым |
юрак ўйноғи
жüрäгим алағайим боп турипти |
Қ. чоқ | Ишаев 1977, 69-бет |
| алағайим
алағайым |
ҳаво бузилиши ҳаво бузилиши, ҳавонинг айниб туриши
|
Ишаев 1977, 69-бет | |
| алағайим
алағайым |
беғам, бепарво | Хўжайли | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 16-бет |
| алакäсäк
алакәсәк |
чала суғорилган пайкал суғорилаётганда сув текис тўлмасдан кесаклари кўриниб турган пайкал
|
Хўжайли, Манғит | Ишаев 1977, 69-бет |
| алан//алаŋ И
алан//алаң І |
яланглик 1. ангиз (ҳосили йиг'иштириб олинган ер); 2. қо'риқ, бо'з ер; 3. яланглик.
джазлïқ алаŋға малдï джибер |
Манг'. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алан//алаŋ ИИ
алан//алаң ІІ |
ариқ о'рни сув оқмайдиган эски ариқ о'рни.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| аланг'ап
аланғап |
яланглик яланглик.
|
То'ртк., Бер. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алапасирди
алапасырды |
то'полон олаг'овур, то'полон, қий-чув, шовқин-сурон.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| алапота
алапота |
семизо'т бот. семиз о'т
тïрмïджақ, қïлбой, алапота дегäн отлардан гўммого салïп джийдилäр, дïм мазалï боладï |
Қ. чоқ. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алақчин
алақчын |
о'чоқ олди 1 о'тов о'ртасида о'т ёқиладиган (то'ртбурчак шаклида ёг'очдан ишланган, атрофида одамлар о'тирадиган) жой; 2. о'чоқ олди.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| алақийқас
алақыйқас |
олағовур, қий-чув, тўс-тўполон
ийт ийäсин, пишиқ бийкäсин билмийди, алақийқас боп кетти |
Манғит | Ишаев 1977, 69-бет |
| аларман
аларман |
харидор олувчи, оладиган шахс; харидор.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| аласалмиқ
аласалмық |
пайт, вақт | Беруний | Ўзбек халқ шевалари луғати 1971, 17-бет |
| аласалмиқ//арасалмиқ
аласалмық//арасалмық |
фурсат пайт, фурсат, бир лаҳза, бир зум, ко'з очиб юмгунча
шу аласалмïқта бир қойдï кўтäргäн |
Бер. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алаша
алаша |
пакана от зотли от билан оддий байталдан пайдо бо'лган бо'йи пакана от.
|
Бер., Қо'нг. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алатав
алатав |
жияк по'стин этагига тутилган чит жияк.
|
Қо'нг. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алахäммä
алахәммә |
қовун нави кузги қовун, қишда сақланади, по'чог'и қалин, ранги сариқ, шакли юмалоқ-узун, катта (30-35 кг) қовун.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| албирамақ//алвирамақ
албырамақ//алвырамақ |
довдирамоқ 1. довдирамоқ; саросимага тушмоқ; 2. алаҳламоқ.
келин келди деп албïраған, бурунлари салбïраған, қайненäсинä бир салам |
Б. боз. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алчақ
алчақ |
чаққон, эпчил, уддабурон | То'ртк. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алданчиқ
алданчық |
овунчоқ овупчоқ
балалï боитï, яхшï болдï, вўзинä алданчïқ |
Манг. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алдари
алдары |
илг'ор илг'ор.
|
Манг., Қ. чоқ. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алдичи
алдычы |
ё'лбошчи мол пода, сурув олдида юрадиган мол.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| алг'äрäз//äлг'äрäз
алғәрәз//әлғәрәз |
алхассос фол'к. хуллас, ниҳоят; шундай қилиб
алғäрäз, йигит шол начарга üйлäниб, мурат мақсатïна етäди |
Манг., Бер. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алим
алым |
улуш о'зига тегишли улушини олиш
иä дурïпсан, алïмïŋï алда гет |
То'ртк., Бер. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алимсақ
алымсақ |
порахо'р 1. порахо'р; 2. олгир (эгаси бермаса ҳам ё'лини топиб олиб кетадиган шахс).
онïŋ алïмсïқлïғï бар дäмäсäŋ |
Бер., То'ртк., Ш. хон | Ишаев 1977, 70-бет |
| алипсатар
алыпсатар |
чайқовчи
милиссийäлäр бüгüн базарда алïпсатарлардïŋ бäрин ұшап апкетти |
Манг'. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алиштириқ
алыштырық |
тутантириқ
алïштïрïқ қойïп яқ... |
Манг'., Бер. | Ишаев 1977, 70-бет |
| алиштирмақ
алыштырмақ |
ёқмоқ, ёндирмоқ 1. ёқмоқ, ёндирмоқ; 2. ёндириб олмоқ
пеш пïсқïп ятмасïн, алïштïрïп йибäр |
Қ. бой | Ишаев 1977, 71-бет |
| алиштирмақ
алыштырмақ |
жонлантирмоқ суҳбатни жонлантирмоқ
гüрüшчни алïштïрïп йибäрди. |
Ишаев 1977, 71-бет | |
| алиштирмақ И
алыштырмақ І |
алмаштирмоқ
қанï са:тларнï алïштïрамïзма? |
Шимом | Ишаев 1977, 70-бет |
| алжашмақ
алджашмақ |
янглишмоқ янглишмоқ; алжимоқ.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| алма-гäзик
алма-гәзик |
навбат, навбатма-навбат | Қо'нг'. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алма-гäззик
алма-гәззик |
навбат, навбатма-навбат | Манг., Бер. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алмаг'авақ
алмағавақ |
томоша қовоқ бот. томоша қовоқ (кичик, олмага о'хшаш болалар о'йнайдиган қовоқ)
|
Қо'нг'. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алманишли
алманышлы |
уқувли, келишувчи | Қ. бой | Ишаев 1977, 71-бет |
| алмас
алмас |
хавфсиз устаранинг тиг'и хавфсиз устаранинг тиг'и (рус. лезвие)
|
Ишаев 1977, 71-бет | |
| алмурт
алмурт |
нок бот. нок
|
Манг., Қо'нг'. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алмурут
алмурут |
нок бот. нок
|
То'ртк. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алпайим
алпайым |
одобли, хушмуомала; содда, дилкаш, меҳнацевар | Ишаев 1977, 71-бет | |
| алқим
алқым |
бо'йин, бо'йиннинг олд томони бо'йни, бо'йининг олд томони
алқïмïна джабïшдï |
Манг., Қо'нг'. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алқим
алқым |
оёқ кийимнинг уст томони | Қо'нг'., Манг. | Ишаев 1977, 71-бет |
| алтатар
алтатар |
револвер эск. револвер
елкäдä бешатар, белдä алтатар |
Қ. чоқ | Ишаев 1977, 71-бет |
| алйс
алыс |
олис | Беруний | Ишаев 1977, 45-бет |
| алäккä
аләккә |
қовун нави ёзги қовун, гурбакнинг бир хил нави, ранги ко'кимтир, маг'зи серсув, юмшоқ, ог'ирлиги 5-6 кг га борадиган қовун.
|
Ишаев 1977, 70-бет | |
| амалабир
амалабир |
э, нима; го'ё, го'ёки, шекилли 1. э, нима (э'тироз, норозилик); 2. го'ё, го'ёки, шекилли
амалабир асман йïгïлïп ергä тüштимä, не болдï? |
Ишаев 1977, 71-бет | |
| аманабир
аманабир |
э, нима; го'ё, го'ёки, шекилли 1. э, нима (э'тироз, норозилик); 2. го'ё, го'ёки, шекилли
|
Ишаев 1977, 71-бет | |
| амдамли
амдамлы |
яхши, жуда яхши, тузук | Манг., Бер., То'ртк. | Ишаев 1977, 71-бет |
[демо] Хайрли сафар тилаги.
Маълумотлар китобларнинг сканерланган матнидан (ОКР) сунъий интеллект ёрдамида ажратиб олинган ва таҳририят томонидан текширилади. Ҳар бир ёзув ёнида манба ва саҳифа кўрсатилган; «?» белгиси шакл саҳифада айнан топилмаганини билдиради.