от 1. Олий сифатли, оч яшил тусли қимматбаҳо тош.
Кўрдингми? Бу нима? Мана бу — дур, мана бу — марварид. Мана бу ёнган — гавҳар. Қолганлари — ҳар хил тошлар, ёқут, зумрад [деди Мирзакаримбой]. — Ойбек, Танланган асарлар
Қозикалон сандиқларни очиб кўрсатди: баъзисида олмос, ёқут, ақиқ, зумрад ва марварид, баъзисида олтин ва кумушдан ясалган, қимматбаҳо тошлар билан зийнатланган идиш-оёқлар, баъзиларида зеб-зийнатлар тўла эди. — С. Айний, Дохунда
2. кўчма сфт. Оч яшил, сабзаранг.
Молдавия далаларининг зумрад ранги бизнинг лалмикор буғдойзорларимизни эслатади. — Н. Сафаров, Оловли излар
Воҳ, юрагим ўйнарди кумуш жилғаларнинг зумрад лабида. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари
Ариқ бўйида қалин ёш тол, ўртасида ёғоч сўри. Унинг тагидан шовуллаб оқиб турадиган зумрад сувдан доим бир хилда салқин шабада эсади. — И. Раҳим, Ихлос
3. Зумрад (хотин-қизлар исми).