Қидирув

от 1. Ҳукмдор ва ҳокимларнинг фуқарога, золимларнинг мазлумларга кўрсатган жабри; шафқацизлик, истибдод.

Зулм зиндондан ёмон. — Мақол

Аҳоли ғалаёнга келди, қўрққанидан эмас, зулмга, зўрликка, ҳақиқацизликка чидамаганидан ғалаёнга келди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Ҳамма ўз билганича қичқиради, зулмдан, жабрдан шикоят қилади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Умуман, жабр-ситам, эзиш; адолацизлик.

Кундошлик зулми. Зулм қилмоқ (ўтказмоқ).

Биров зулм қилса, биров раҳм қиларкан; биров ош берса, биров нон бераркан. — Ойдин, Қандолатнинг ҳикояси

Маъшуқ аҳлига ярашмас доимо зулм-у жафо. — Ҳамза

Одамларга ўтказган зулми учун Олахўжа халқ олдида жавоб бермай ҳеч қаёққа кетмайди. — П. Турсун, Ўқитувчи

от 1. кт. 1 Зим-зиё, тим қоронғилик.

Зулматни кўрмаган ёруғликни қадрламас. — Мақол

Ҳамма ёқни зулмат қоплаган, кенг даланинг ақалли бирор бурчида милт этган нур кўринмайди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Зулмат ичида қолган Анвар, орқа-ўнгини ажрата олмай, бўйра устини чоғлаб, бир-икки қадам юриб келди ва икки қўли билан тиззасини қучоқлаб, чўнқайди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Алимардон тонг қоронғисида зулмат зиналардан тушиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. кўчма Нодонлик, қолоқлик; жаҳолат.

Уйғонди кенг жаҳонда Зулматда ётган эллар. — И. Муслим, Сенинг севгинг

Зулмат чилпарчин бўлиб, Мамлакатда тонг отди. — Қўшиқлар

Karanlık.ЗУЛМАТ, ҚОРОНҒУЛИК

сфт. айн. Зулмкор.

от Жабр-зулм қилувчи, азоб берувчи, жафокор.

Иншоолло, ҳақиқат душманларини, зулмкорларни мағлуб қилурсиз. — Ойбек, Навоий

Меъмор йигит жаҳонни титратган зулмкор шоҳнинг хотинига ошиқ бўлиб қолган экан. — М. Қориев, Ойдин кечалар

Eziyet etmek, işkence etmek.ЗУЛМ ҚИЛМОҚ