ot 1. Yogʻdu, yorugʻlik, nur.
Qayerdandir otilgan mushakning koʻz qamashtiruvchi yorqin ziyosi tunni goʻyo kunduzga aylantirib yubordi. — N. Safarov, Vodillik qahramon
Orombaxsh tong! Togʻ orqasidan koʻtarilayotgan quyoshning dastlabki zarrin ziyolari shiypon tepasidagi shoxlar, daraxtlarning uchlariga tushdi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
2. koʻchma Bilim, maʼrifat, ilm; ongni yorituvchi har qanday narsa.
U [kitob] inson ongini peshlab, ziyo sari yoʻlini nurafshon qiluvchi mashʼal ekanligi azaldan maʼlum. — Gazetadan
[Guli:] Gʻazal ermas, bu bir mehri giyodur, Munavvar aylagan dilni ziyodur. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
Gap odamlarning nomida emas, albatta. Gap respublikada ziyo tarqatib kelayotgan muhtaram oʻqituvchilarimiz, ularning beminnat, lekin mashaqqatli mehnatidadir. — N. Safarov, Olovli izlar
3. Ziyo (erkaklar ismi).