от 1. Бино ва иншоотларда юқорига чиқиш ёки пастга тушиш учун мўлжаллаб ясалган поғонали қурилма ва унинг ҳар бир поғонаси; зинапоя.
Ғиштин зина. Мармар зина. Зинадан чиқмоқ.
Ҳамдам ака айвон зинаси олдида тўхтади. — С. Зуннунова, Гулхан
[Алимардон] Кампирнинг гапларини эшитиб ҳам ўтирмай, зиналардан чопиб тушиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Сафарали бир зина пастга тушган эди, орқада рус қизи бир нима деди. — Ойдин, Келин ўғил туғибди
2. Остона, бўсаға.
Эшик очилиб, шоп мўйлов, гўштдор юзидан заҳар томчилаган Мочалов билан бирга унинг каби погонли, яроғ-аслаҳали тўра зинада қаққайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Узоқдан дарвозамиз кўринганда, юрагим шув этиб кетди. Дарвоза зинасида кимдир чўққайиб ўтирарди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил
3. кўчма Босқич, поғона; марта, карра.
Хоннинг ёʻлбошчиси бўлган кишининг ўзи зулмда Азизбекдан неча зина баланд ўринни ишғол этувчи кимса бўлса, биз қандоқ қилайлик! — А. Қодирий, Ўтган кунлар