от
1.
Поясидан тола, уруғидан мой, ёғ олинадиган бир йиллик ўсимлик.
Зиғир экмоқ.
Раис, колхозига план берилмаган бўлса-да, озроқ зиғир, кунжут эктираётганини, битта эски жувозни ҳам сақлаб қолиб, ишлатаётганлигини айтди. — С. Нуров, Нарвон
Нилуфар далалар янги камалак, Деҳқон мафтун боқар зиғир гулига. — Н. Нарзуллаев, Сайланма
2.
Шу ўсимликнинг уруғи, ҳосили.
Пакана йигитнинг кийимларидан зиғир ёғининг ҳиди келади, унинг касби жувозкаш. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Кавушсимон шам-донга зиғир ёғи қуйилиб, пахта пилик ёқилган бўлса ҳам, жувозхона ичи қизғиш қоронғи эди. — Н. Фозилов, Оқим
- Зиғир ёғдек кўнгилга (ёки меъдага) тегмоқ Гап-сўзи, хатти-ҳаракати билан жондан безор қилмоқ, жонга тегмоқ.
[Мулларўзи Мулладўстга:] Ҳозир бу бойваччангиз ҳам меъдага зиғир ёғдек тегиб турибди. Ҳамза, — Майсаранинг иши