от Тушуниш қобилияти; идрок, фаҳм.
Бобур ўз зеҳнининг гўё қайралиб, ўткирлашиб қолганини сезиб турарди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Меъморчиликда фақат зеҳн-у иқтидорнинг ўзи кифоя эмас. — Мирмуҳсин, Меъмор
Унинг зеҳни жуда ўткир, ўзи тиришқоқ эди — П. Қодиров, Уч илдиз
- Зеҳн солмоқ Диққат билан қарамоқ, диққат қилмоқ. Ота унга зеҳн солиб тикилди-да, туриб, эшикдан қаради. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса
- Зеҳни ўткир Тез тушуна оладиган, ақлли, доно. Ҳирот шаҳрида Зайниддин деган бола бор эди. Зеҳни ўткир, тиришқоқ бўлгани учун, у мактабда ҳаммадан олдин ўқиш, ёзишни ўрганиб олган. — М. Осим, Сеҳрли сўз
- Зеҳни паст (ёки пўстак) Тез тушуна олмайдиган, ақли паст. Меъмор зеҳни пўстак корфармодан хафа бўлмай, ичида кулди. — Мирмуҳсин, Меъмор